به گزارش پایگاه خبری شهر اصیل و به نقل از روابط عمومی مخابرات منطقه اصفهان، در ادامه توسعه شبکه فیبر نوری و گسترش زیرساخت‌های ارتباطی در دستگاه‌های خدمات‌رسان، عملیات حفاری و فیبرکشی برای اتصال اداره آب و فاضلاب شهر ورزنه به شبکه فیبر نوری مخابرات در حال اجراست.

این پروژه با هدف ایجاد بستری پرسرعت، پایدار و ایمن برای ارتباطات سازمانی اجرا می‌شود و پس از تکمیل، امکان بهره‌مندی اداره آب و فاضلاب ورزنه از ظرفیت‌های ارتباطی مبتنی بر فیبر نوری را فراهم خواهد کرد. استفاده از این زیرساخت، نقش مؤثری در افزایش کیفیت ارتباطات، تسهیل دسترسی به سامانه‌های الکترونیکی، تبادل سریع اطلاعات و ارتقای فرآیندهای خدمات‌رسانی خواهد داشت.

توسعه شبکه فیبرنوری در دستگاه‌های خدمات‌رسان، یکی از مهم‌ترین الزامات ارائه خدمات هوشمند و پایدار به شهروندان است. از این رو، مخابرات منطقه اصفهان با اجرای پروژه‌های ارتباطی در بخش‌های مختلف، تلاش می‌کند زیرساختی مطمئن و آینده‌نگر برای پاسخگویی به نیازهای روزافزون سازمان‌ها و نهادهای استان فراهم سازد.

مخابرات منطقه اصفهان توسعه شبکه فیبرنوری را به عنوان یکی از اولویت‌های راهبردی خود دنبال می‌کند و با اجرای پروژه‌های مشابه در شهرهای مختلف استان، گام‌های مؤثری در مسیر تحول دیجیتال، افزایش کیفیت خدمات ارتباطی و پشتیبانی از دستگاه‌های اجرایی و خدمات‌رسان برمی‌دارد.

به گزارش پایگاه خبری شهر اصیل و به نقل از روابط عمومی مخابرات منطقه اصفهان، در این پروژه، مسیر مورد نیاز برای اجرای فیبرنوری با ترنچر حفاری شده و عملیات لوله‌گذاری، نصب نوار اخطار و پرکاری مسیر نیز در حال انجام است.

با تکمیل مراحل اجرایی، این شعبه به شبکه فیبرنوری مخابرات متصل خواهد شد.

توسعه فیبرنوری در شعب بانک‌ها، تنها به معنای افزایش سرعت ارتباط نیست؛ بلکه ایجاد ارتباطی پایدار و مطمئن برای مجموعه‌ای است که بخش قابل توجهی از خدمات روزانه آن بر بستر سامانه‌های الکترونیکی و ارتباطات آنلاین انجام می‌شود. پایداری این ارتباطات می‌تواند در سرعت و کیفیت ارائه خدمات به مشتریان نیز اثرگذار باشد.

اجرای پروژه فیبرنوری شعب بانک صادرات در شهرستان دهاقان، بخشی از برنامه توسعه این زیرساخت در شعب بانک صادرات استان اصفهان است که با همکاری مخابرات منطقه اصفهان در نقاط مختلف استان دنبال می‌شود.

مخابرات منطقه اصفهان با توسعه شبکه فیبرنوری در مراکز اقتصادی، بانکی و خدماتی، تلاش می‌کند زیرساختی متناسب با نیازهای امروز سازمان‌ها و کسب‌وکارها ایجاد کند؛ زیرساختی که علاوه بر پاسخگویی به نیازهای فعلی، ظرفیت لازم برای توسعه خدمات دیجیتال در آینده را نیز داشته باشد.

به گزارش پایگاه خبری شهر اصیل و به نقل از روابط عمومی جعفر مطلب‌زاده صبح دوشنبه در آیین افتتاح پروژه‌های ارتباطات و فناوری اطلاعات استان با حضور ستار هاشمی وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات، با ارائه گزارشی از وضعیت حوزه ارتباطات استان، اظهار کرد: استان اصفهان در شاخص‌های توسعه‌یافتگی حوزه ارتباطات رتبه چهارم کشور را دارد.

به گزارش پایگاه خبری شهر اصیل و به نقل از روابط عمومی سید ستار هاشمی، وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات، در جلسه شورای برنامه‌ریزی و توسعه استان اصفهان با اعلام اینکه این استان پس از تهران و خراسان رضوی رتبه سوم اقتصاد دیجیتال کشور را در اختیار دارد، گفت: سهم ۴.۰۲ درصدی اصفهان از کل اقتصاد دیجیتال کشور متناسب با جمعیت آن نیست و نیازمند توجه ویژه است. وی همچنین به رتبه چهارم استان در استفاده از خدمات دولت هوشمند اشاره کرد و بر لزوم بالفعل‌سازی ظرفیت‌های بالقوه برای ارتقای جایگاه اصفهان تأکید کرد.

به گزارش پایگاه خبری شهر اصیل و به نقل ازروابط عمومی مخابرات منطقه اصفهان، هم‌زمان با هفته دولت ۱۴۰۵، مجموعه‌ای از پروژه‌های توسعه‌ای و زیرساختی مخابرات استان اصفهان آماده افتتاح شده است.

بر اساس گزارش آماری پروژه‌های آماده افتتاح، در مجموع 334 پروژه با اعتباری بالغ بر ۴۸۶۵۵3۵ میلیون ریال در بخش‌های مختلف مخابراتی اجرا شده است.

در بخش ارتباطات سیار، ۶۴ پروژه با سرمایه‌گذاری ۳4۹۰۰۰۰ میلیون ریال اجرا شده است.

این طرح‌ها با هدف توسعه ظرفیت شبکه، ارتقای پوشش و بهبود کیفیت خدمات ارتباطی تلفن همراه در نقاط مختلف استان به بهره‌برداری می‌رسند.

در حوزه فیبرنوری نیز ۱۸۱ پروژه با اعتباری معادل ۷۷۴۶۹۳ میلیون ریال آماده افتتاح است.

توسعه فیبرنوری از محورهای مهم توسعه زیرساخت‌های ارتباطی استان به شمار می‌رود و نقش مؤثری در افزایش سرعت، کیفیت و پایداری ارتباطات دارد.

همچنین در بخش دیتا، 35 پروژه با سرمایه‌گذاری 26220 میلیون ریال اجرا شده است که در راستای توسعه ظرفیت خدمات داده و پاسخ‌گویی به نیازهای روزافزون مشترکان به بهره‌برداری خواهد رسید.

در حوزه سیستم های انتقال نیز ۱۰ پروژه با اعتباری بالغ بر ۷۱۰۰۰ میلیون ریال اجرا شده است.

این طرح‌ها با هدف ارتقای ظرفیت و پایداری شبکه انتقال و به‌روزرسانی زیرساخت‌های ارتباطی عملیاتی شده‌اند.

علاوه بر این، 26 طرح عمرانی با اعتبار 120222 میلیون ریال در حوزه ساختمان، پاور و تأسیسات و 15 طرح سوئیچ با اعتباری بالغ بر 23593 میلیون ریال اجرا شده که پشتیبان اصلی توسعه فنی و عملیاتی مخابرات در استان است.

اجرای این پروژه‌ها در هفته دولت ۱۴۰۵، بیانگر تداوم سرمایه‌گذاری مخابرات منطقه اصفهان در توسعه زیرساخت‌های ارتباطی و ارتقای کیفیت خدمات است؛ طرح‌هایی که می‌توانند زمینه ارائه خدمات ارتباطی پایدارتر، پرسرعت‌تر و با کیفیت بالاتر را برای شهروندان و کسب‌وکارهای استان فراهم کنند.

به گزارش پایگاه خبری شهر اصیل و به نقل از روابط عمومی مخابرات منطقه اصفهان، آیین بهره‌برداری از پروژه‌های ارتباطی مخابرات منطقه اصفهان هم‌زمان با آغاز هفته دولت و با حضور وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات، مسئولان استانی و مدیران حوزه ارتباطات برگزار شد.

در این مراسم، که باحضور علیرضا سبحانی معاون تنظیم مقررات شرکت مخابرات ایران و اصغر‌فارقلیطیان مدیر مخابرات منطقه اصفهان همراه بود، چندین پروژه مهم در نقاط مختلف استان اصفهان به بهره‌برداری رسید؛ پروژه‌هایی که هر یک بخشی از مسیر توسعه زیرساخت‌های ارتباطی و حرکت به سمت دسترسی گسترده‌تر مردم به خدمات پرسرعت و نوین ارتباطی را به نمایش گذاشتند.

یکی از این پروژه‌ها، اجرای مسیر فیبرنوری جندق تا روستای گردشگری مصر به طول حدود ۵۰ کیلومتر بود؛ پروژه‌ای که با ایجاد زیرساخت فیبرنوری، امکان ارائه خدمات اینترنت پرسرعت مبتنی بر فیبر را برای خانوارهای روستای گردشگری مصر فراهم می‌کند و گامی مهم در توسعه ارتباطات در مناطق کویری و گردشگری استان به شمار می‌رود.

همچنین در قالب پروژه ملی فیبر نوری منازل و کسب‌وکارها (UNSP)، عملیات توسعه شبکه در شهر نیک‌آباد جرقویه به بهره‌برداری رسید تا شهروندان این منطقه نیز به زیرساخت ارتباطی پرسرعت و پایدار مبتنی بر فیبر نوری دسترسی پیدا کنند.

در بخش ارتباطات سیار نیز پوشش +4G همراه اول در روستای آب‌ملخ شهرستان سمیرم به بهره‌برداری رسید؛ اقدامی که می‌تواند دسترسی ساکنان و گردشگران این منطقه را به خدمات ارتباطی همراه بهبود بخشد.

در بخش دیگری از پروژه‌های افتتاح نمادین، سایت همراه اول با پوشش 5G در محدوده تجاری و پرظرفیت بازار موبایل شهر اصفهان نیز به عنوان یکی دیگر از پروژه‌های به بهره‌برداری رسیده، گامی در جهت گسترش نسل جدید ارتباطات سیار و فراهم‌سازی بستر مناسب برای استفاده از خدمات و فناوری‌های نوین دیجیتال است.

مجموع این پروژه‌ها تصویری از یک مسیر واحد را ترسیم می‌کند؛ مسیری که در یک سوی آن، فیبر نوری کیلومترها راه را برای رسیدن ارتباط پرسرعت به مناطق کمتر برخوردار طی می‌کند و در سوی دیگر، فناوری‌های نسل جدید ارتباطی در کلان‌شهر اصفهان توسعه می‌یابند.

گفتنی است هم‌زمان با هفته دولت ۱۴۰۵، ۳۳۴ پروژه‌ توسعه‌ای و زیرساختی مخابرات منطقه اصفهان با اعتباری بالغ بر ۴۸۶۵۵۳۵ میلیون ریال در بخش‌های مختلف مخابراتی اجرا و بهره‌برداری می‌شود.

مخابرات منطقه اصفهان با تداوم اجرای پروژه‌های توسعه‌ای در حوزه فیبرنوری و ارتباطات سیار، تلاش می‌کند زیرساخت ارتباطی استان را متناسب با نیازهای امروز و آینده توسعه دهد و زمینه دسترسی هرچه بیشتر شهروندان، کسب‌وکارها و مناطق روستایی و گردشگری به خدمات ارتباطی باکیفیت و پایدار را فراهم کند.

به گزارش پایگاه خبری شهر اصیل و به نقل از پایگاه خبری راه و شهرسازی، برای شهری مانند اصفهان که هم‌زمان با محدودیت منابع آب، مسأله فرونشست، چالش‌های محیط‌زیستی و ضرورت حفاظت از هویت تاریخی خود مواجه است، توسعه دیگر نمی‌تواند صرفاً به معنای افزایش محدوده شهر یا اضافه شدن ظرفیت‌های جمعیتی باشد.
طرح جامع جدید اصفهان نیز بر همین اساس، رویکرد متفاوتی را در پیش گرفته است؛ رویکردی که در آن کیفیت بر کمیت اولویت دارد و به جای گسترش مداوم سطح شهر، استفاده بهتر از ظرفیت‌های موجود و ارتقای کیفیت زندگی شهروندان در مرکز توجه قرار گرفته است.

شهری که قرار نیست بی‌وقفه گسترش پیدا کند
غلامرضا کاظمیان، دبیر شورایعالی شهرسازی و معماری ایران، در تشریح طرح جامع جدید اصفهان تأکید کرده است که رشد جمعیتی و کالبدی شهر طی سال‌های گذشته کنترل شده و در طرح جدید نیز افزایش محدوده شهری اصفهان پیش‌بینی نشده است.
به گفته وی، در محدوده فعلی شهر ظرفیت فضایی و کالبدی کافی برای استقرار فعالیت‌ها و مشاغل مورد نیاز شهروندان وجود دارد و از این رو، گسترش محدوده شهری در طرح جامع جدید ضرورتی پیدا نکرده است.
این رویکرد به معنای متوقف شدن توسعه اصفهان نیست، بلکه تعریف توسعه را تغییر می‌دهد. بر این اساس، ارتقای کیفیت فضای شهری، دسترسی به خدمات، حمل و نقل، محیط‌ زیست و شرایط زندگی شهروندان، جایگاه مهم‌تری نسبت به افزایش صرف سطح کالبدی شهر پیدا می‌کند.

جمعیت بیشتر، بدون توسعه محدوده

بر اساس پیش‌بینی‌های طرح جامع جدید، جمعیت شهر اصفهان در افق ۱۴۲۰ به حدود ۲ میلیون و ۲۳۰ هزار نفر خواهد رسید.
کاظمیان همچنین اعلام کرده است که طی ۱۵ سال آینده حدود ۱۶۰ هزار نفر به جمعیت شهر اصفهان اضافه خواهد شد؛ با این حال، برای پاسخگویی به این افزایش جمعیت، توسعه قابل توجهی در محدوده شهر پیش‌بینی نشده است.
منطق این تصمیم آن است که ظرفیت فضایی و کالبدی موجود اصفهان می‌تواند نیازهای جمعیتی و فعالیت‌های مورد نیاز شهروندان را پاسخ دهد. بنابراین، افزایش جمعیت الزاماً به معنای افزایش سطح شهر نخواهد بود.
این رویکرد در شرایطی که اصفهان با محدودیت منابع آب و مسئله فرونشست مواجه است، اهمیت بیشتری پیدا می‌کند؛ چراکه توسعه کالبدی شهر باید با ظرفیت‌های محیطی و زیرساختی آن هماهنگ باشد.

کیفیت به جای کمیت
یکی از محورهای اصلی طرح جامع جدید اصفهان، اولویت دادن به کیفیت بر کمیت است.
کاظمیان تأکید کرده است که در طرح جامع اصفهان تمرکز اصلی بر ارتقای کیفیت زندگی و فضای شهری قرار دارد. در این نگاه، آینده شهر تنها با تعداد پروژه‌های عمرانی یا میزان توسعه فیزیکی آن سنجیده نمی‌شود؛ بلکه عواملی مانند دسترسی شهروندان به خدمات، کیفیت حمل و نقل، فضای سبز، محیط‌ زیست و کیفیت فضاهای شهری نیز در تعیین کیفیت زندگی نقش دارند.
بر این اساس، طرح جامع تلاش کرده است توسعه اصفهان را در چارچوب ظرفیت‌های واقعی شهر تعریف کند؛ یعنی به جای آنکه رشد شهر همواره از مسیر گسترش محدوده دنبال شود، ظرفیت‌های موجود برای ایجاد محیطی باکیفیت‌تر مورد استفاده قرار گیرد.

آینده اصفهان از شهرهای پیرامونی جدا نیست

یکی دیگر از محورهای مورد توجه در طرح جامع جدید، ارتباط میان اصفهان و شهرهای پیرامونی آن است.
در این رویکرد، آینده اصفهان جدا از آینده سکونتگاه‌های اطراف آن دیده نمی‌شود. کاظمیان نیز بر پیوند سرنوشت اصفهان با شهرهای پیرامونی تأکید کرده و موفقیت شهر اصلی را وابسته به تقویت مجموعه شهری پیرامون آن دانسته است.
در همین راستا، توسعه سیستم حمل‌ونقل ریلی حومه‌ای به عنوان یکی از ابزارهای تقویت ارتباط میان اصفهان و شهرهای اطراف مورد توجه قرار گرفته است.
نجف‌آباد، خمینی‌شهر و زرین‌شهر از جمله شهرهایی هستند که در این چارچوب مورد توجه قرار گرفته‌اند و تقویت ارتباط آنها با اصفهان می‌تواند به شکل‌گیری مجموعه‌ای منسجم‌تر در مقیاس منطقه‌ای کمک کند.

توسعه متوازن به جای تمرکز بیشتر
کنترل توسعه کالبدی و جمعیتی اصفهان پیام دیگری نیز به همراه دارد؛ اینکه قرار نیست تمام ظرفیت‌های سکونتی و فعالیتی در محدوده شهر اصلی متمرکز شود.
توزیع متوازن‌تر جمعیت، فعالیت و خدمات میان اصفهان و شهرهای پیرامونی می‌تواند به این شهرها فرصت دهد متناسب با ظرفیت‌های خود توسعه پیدا کنند و بخشی از فشارهای ناشی از تمرکز جمعیت و فعالیت در شهر اصلی کاهش یابد.
در این چارچوب، اصفهان دیگر به عنوان یک شهر منفرد دیده نمی‌شود، بلکه بخشی از یک شبکه شهری و منطقه‌ای است که عملکرد آن به کیفیت روابط میان شهر اصلی و سکونتگاه‌های پیرامونی وابسته است.

شهر ۱۵ دقیقه‌ای؛ کیفیت زندگی در مقیاس محله
تأکید بر کیفیت زندگی در طرح جامع جدید تنها به کنترل محدوده شهر محدود نشده است.
در چشم‌انداز اصفهان ۱۴۲۰، الگوی «شهر ۱۵ دقیقه‌ای» نیز مورد توجه قرار گرفته است؛ الگویی که بر نزدیک کردن خدمات و امکانات مورد نیاز شهروندان به محل زندگی آنها و تسهیل دسترسی به فعالیت‌های روزمره شهری تأکید دارد.
در چنین الگویی، شهروند نباید برای دسترسی به بسیاری از نیازهای روزمره خود مجبور به طی مسافت‌های طولانی باشد. بنابراین، کیفیت زندگی در کنار مقیاس کلان شهر، در سطح محله و در تجربه روزمره شهروندان نیز تعریف می‌شود.

توسعه‌ای متناسب با ظرفیت‌های اصفهان
طرح جامع جدید اصفهان در شرایطی تدوین شده که محدودیت منابع آب، فرونشست و چالش‌های محیط‌زیستی، ضرورت توجه به ظرفیت‌های واقعی شهر را بیش از گذشته برجسته کرده‌اند.
از این منظر، کنترل گسترش محدوده شهری را می‌توان بخشی از تلاش برای هماهنگ کردن توسعه اصفهان با ظرفیت‌های محیطی، زیرساختی و کالبدی آن دانست؛ رویکردی که به جای افزایش مداوم سطح شهر، بر استفاده کارآمدتر از ظرفیت‌های موجود تأکید می‌کند.
این تغییر رویکرد در نهایت یک پیام روشن دارد؛ اینکه توسعه اصفهان الزاماً به معنای «بیشتر شدن» نیست؛ بلکه می‌تواند به معنای «بهتر شدن» باشد.

اصفهان ۱۴۲۰؛ شهری با کیفیت زندگی بالاتر
تصویری که طرح جامع جدید برای اصفهان در افق ۱۴۲۰ ترسیم می‌کند، الزاماً شهری گسترده‌تر از امروز نیست؛ بلکه شهری است که تلاش می‌کند با جمعیت کنترل‌شده، محدوده شهری تثبیت‌شده، ارتباط بهتر با شهرهای پیرامونی و دسترسی مناسب‌تر به خدمات و حمل‌ونقل، کیفیت زندگی بالاتری را برای شهروندان فراهم کند.
در این نگاه، محیط‌ زیست، فضای سبز، حمل و نقل، خدمات شهری و کیفیت فضاهای عمومی، ابزارهایی برای تحقق یک هدف بزرگ‌تر هستند و آن هدف چیزی نیست جز «زیست‌پذیرتر شدن اصفهان».
پس از نزدیک به چهار دهه، نقشه راه جدید اصفهان یک پیام مشخص را دنبال می‌کند؛ آینده این شهر الزاماً در بزرگ‌تر شدن آن نیست، بلکه در استفاده بهتر از ظرفیت‌هایی است که همین امروز در اختیار دارد.
در قسمت چهارم پرونده «اصفهان ۱۴۲۰» با عنوان «۴۰۰۰ نفر چگونه آینده اصفهان را ترسیم کردند؟»، فرآیند مشارکت شهروندان، نخبگان، متخصصان و ذی‌نفعان در تهیه طرح جامع جدید شهر اصفهان بررسی خواهد شد.

پایگاه خبری راه و شهرسازی، برای شهری مانند اصفهان که هم‌زمان با محدودیت منابع آب، مسأله فرونشست، چالش‌های محیط‌زیستی و ضرورت حفاظت از هویت تاریخی خود مواجه است، توسعه دیگر نمی‌تواند صرفاً به معنای افزایش محدوده شهر یا اضافه شدن ظرفیت‌های جمعیتی باشد.
طرح جامع جدید اصفهان نیز بر همین اساس، رویکرد متفاوتی را در پیش گرفته است؛ رویکردی که در آن کیفیت بر کمیت اولویت دارد و به جای گسترش مداوم سطح شهر، استفاده بهتر از ظرفیت‌های موجود و ارتقای کیفیت زندگی شهروندان در مرکز توجه قرار گرفته است.

شهری که قرار نیست بی‌وقفه گسترش پیدا کند
غلامرضا کاظمیان، دبیر شورایعالی شهرسازی و معماری ایران، در تشریح طرح جامع جدید اصفهان تأکید کرده است که رشد جمعیتی و کالبدی شهر طی سال‌های گذشته کنترل شده و در طرح جدید نیز افزایش محدوده شهری اصفهان پیش‌بینی نشده است.
به گفته وی، در محدوده فعلی شهر ظرفیت فضایی و کالبدی کافی برای استقرار فعالیت‌ها و مشاغل مورد نیاز شهروندان وجود دارد و از این رو، گسترش محدوده شهری در طرح جامع جدید ضرورتی پیدا نکرده است.
این رویکرد به معنای متوقف شدن توسعه اصفهان نیست، بلکه تعریف توسعه را تغییر می‌دهد. بر این اساس، ارتقای کیفیت فضای شهری، دسترسی به خدمات، حمل و نقل، محیط‌ زیست و شرایط زندگی شهروندان، جایگاه مهم‌تری نسبت به افزایش صرف سطح کالبدی شهر پیدا می‌کند.

جمعیت بیشتر، بدون توسعه محدوده
بر اساس پیش‌بینی‌های طرح جامع جدید، جمعیت شهر اصفهان در افق ۱۴۲۰ به حدود ۲ میلیون و ۲۳۰ هزار نفر خواهد رسید.
کاظمیان همچنین اعلام کرده است که طی ۱۵ سال آینده حدود ۱۶۰ هزار نفر به جمعیت شهر اصفهان اضافه خواهد شد؛ با این حال، برای پاسخگویی به این افزایش جمعیت، توسعه قابل توجهی در محدوده شهر پیش‌بینی نشده است.
منطق این تصمیم آن است که ظرفیت فضایی و کالبدی موجود اصفهان می‌تواند نیازهای جمعیتی و فعالیت‌های مورد نیاز شهروندان را پاسخ دهد. بنابراین، افزایش جمعیت الزاماً به معنای افزایش سطح شهر نخواهد بود.
این رویکرد در شرایطی که اصفهان با محدودیت منابع آب و مسئله فرونشست مواجه است، اهمیت بیشتری پیدا می‌کند؛ چراکه توسعه کالبدی شهر باید با ظرفیت‌های محیطی و زیرساختی آن هماهنگ باشد.

کیفیت به جای کمیت
یکی از محورهای اصلی طرح جامع جدید اصفهان، اولویت دادن به کیفیت بر کمیت است.
کاظمیان تأکید کرده است که در طرح جامع اصفهان تمرکز اصلی بر ارتقای کیفیت زندگی و فضای شهری قرار دارد. در این نگاه، آینده شهر تنها با تعداد پروژه‌های عمرانی یا میزان توسعه فیزیکی آن سنجیده نمی‌شود؛ بلکه عواملی مانند دسترسی شهروندان به خدمات، کیفیت حمل و نقل، فضای سبز، محیط‌ زیست و کیفیت فضاهای شهری نیز در تعیین کیفیت زندگی نقش دارند.
بر این اساس، طرح جامع تلاش کرده است توسعه اصفهان را در چارچوب ظرفیت‌های واقعی شهر تعریف کند؛ یعنی به جای آنکه رشد شهر همواره از مسیر گسترش محدوده دنبال شود، ظرفیت‌های موجود برای ایجاد محیطی باکیفیت‌تر مورد استفاده قرار گیرد.

آینده اصفهان از شهرهای پیرامونی جدا نیست
یکی دیگر از محورهای مورد توجه در طرح جامع جدید، ارتباط میان اصفهان و شهرهای پیرامونی آن است.
در این رویکرد، آینده اصفهان جدا از آینده سکونتگاه‌های اطراف آن دیده نمی‌شود. کاظمیان نیز بر پیوند سرنوشت اصفهان با شهرهای پیرامونی تأکید کرده و موفقیت شهر اصلی را وابسته به تقویت مجموعه شهری پیرامون آن دانسته است.
در همین راستا، توسعه سیستم حمل‌ونقل ریلی حومه‌ای به عنوان یکی از ابزارهای تقویت ارتباط میان اصفهان و شهرهای اطراف مورد توجه قرار گرفته است.
نجف‌آباد، خمینی‌شهر و زرین‌شهر از جمله شهرهایی هستند که در این چارچوب مورد توجه قرار گرفته‌اند و تقویت ارتباط آنها با اصفهان می‌تواند به شکل‌گیری مجموعه‌ای منسجم‌تر در مقیاس منطقه‌ای کمک کند.

توسعه متوازن به جای تمرکز بیشتر
کنترل توسعه کالبدی و جمعیتی اصفهان پیام دیگری نیز به همراه دارد؛ اینکه قرار نیست تمام ظرفیت‌های سکونتی و فعالیتی در محدوده شهر اصلی متمرکز شود.
توزیع متوازن‌تر جمعیت، فعالیت و خدمات میان اصفهان و شهرهای پیرامونی می‌تواند به این شهرها فرصت دهد متناسب با ظرفیت‌های خود توسعه پیدا کنند و بخشی از فشارهای ناشی از تمرکز جمعیت و فعالیت در شهر اصلی کاهش یابد.
در این چارچوب، اصفهان دیگر به عنوان یک شهر منفرد دیده نمی‌شود، بلکه بخشی از یک شبکه شهری و منطقه‌ای است که عملکرد آن به کیفیت روابط میان شهر اصلی و سکونتگاه‌های پیرامونی وابسته است.

شهر ۱۵ دقیقه‌ای؛ کیفیت زندگی در مقیاس محله
تأکید بر کیفیت زندگی در طرح جامع جدید تنها به کنترل محدوده شهر محدود نشده است.
در چشم‌انداز اصفهان ۱۴۲۰، الگوی «شهر ۱۵ دقیقه‌ای» نیز مورد توجه قرار گرفته است؛ الگویی که بر نزدیک کردن خدمات و امکانات مورد نیاز شهروندان به محل زندگی آنها و تسهیل دسترسی به فعالیت‌های روزمره شهری تأکید دارد.
در چنین الگویی، شهروند نباید برای دسترسی به بسیاری از نیازهای روزمره خود مجبور به طی مسافت‌های طولانی باشد. بنابراین، کیفیت زندگی در کنار مقیاس کلان شهر، در سطح محله و در تجربه روزمره شهروندان نیز تعریف می‌شود.

توسعه‌ای متناسب با ظرفیت‌های اصفهان
طرح جامع جدید اصفهان در شرایطی تدوین شده که محدودیت منابع آب، فرونشست و چالش‌های محیط‌زیستی، ضرورت توجه به ظرفیت‌های واقعی شهر را بیش از گذشته برجسته کرده‌اند.
از این منظر، کنترل گسترش محدوده شهری را می‌توان بخشی از تلاش برای هماهنگ کردن توسعه اصفهان با ظرفیت‌های محیطی، زیرساختی و کالبدی آن دانست؛ رویکردی که به جای افزایش مداوم سطح شهر، بر استفاده کارآمدتر از ظرفیت‌های موجود تأکید می‌کند.
این تغییر رویکرد در نهایت یک پیام روشن دارد؛ اینکه توسعه اصفهان الزاماً به معنای «بیشتر شدن» نیست؛ بلکه می‌تواند به معنای «بهتر شدن» باشد.

پایگاه خبری راه و شهرسازی، برای شهری مانند اصفهان که هم‌زمان با محدودیت منابع آب، مسأله فرونشست، چالش‌های محیط‌زیستی و ضرورت حفاظت از هویت تاریخی خود مواجه است، توسعه دیگر نمی‌تواند صرفاً به معنای افزایش محدوده شهر یا اضافه شدن ظرفیت‌های جمعیتی باشد.
طرح جامع جدید اصفهان نیز بر همین اساس، رویکرد متفاوتی را در پیش گرفته است؛ رویکردی که در آن کیفیت بر کمیت اولویت دارد و به جای گسترش مداوم سطح شهر، استفاده بهتر از ظرفیت‌های موجود و ارتقای کیفیت زندگی شهروندان در مرکز توجه قرار گرفته است.

شهری که قرار نیست بی‌وقفه گسترش پیدا کند
غلامرضا کاظمیان، دبیر شورایعالی شهرسازی و معماری ایران، در تشریح طرح جامع جدید اصفهان تأکید کرده است که رشد جمعیتی و کالبدی شهر طی سال‌های گذشته کنترل شده و در طرح جدید نیز افزایش محدوده شهری اصفهان پیش‌بینی نشده است.
به گفته وی، در محدوده فعلی شهر ظرفیت فضایی و کالبدی کافی برای استقرار فعالیت‌ها و مشاغل مورد نیاز شهروندان وجود دارد و از این رو، گسترش محدوده شهری در طرح جامع جدید ضرورتی پیدا نکرده است.
این رویکرد به معنای متوقف شدن توسعه اصفهان نیست، بلکه تعریف توسعه را تغییر می‌دهد. بر این اساس، ارتقای کیفیت فضای شهری، دسترسی به خدمات، حمل و نقل، محیط‌ زیست و شرایط زندگی شهروندان، جایگاه مهم‌تری نسبت به افزایش صرف سطح کالبدی شهر پیدا می‌کند.

جمعیت بیشتر، بدون توسعه محدوده
بر اساس پیش‌بینی‌های طرح جامع جدید، جمعیت شهر اصفهان در افق ۱۴۲۰ به حدود ۲ میلیون و ۲۳۰ هزار نفر خواهد رسید.
کاظمیان همچنین اعلام کرده است که طی ۱۵ سال آینده حدود ۱۶۰ هزار نفر به جمعیت شهر اصفهان اضافه خواهد شد؛ با این حال، برای پاسخگویی به این افزایش جمعیت، توسعه قابل توجهی در محدوده شهر پیش‌بینی نشده است.
منطق این تصمیم آن است که ظرفیت فضایی و کالبدی موجود اصفهان می‌تواند نیازهای جمعیتی و فعالیت‌های مورد نیاز شهروندان را پاسخ دهد. بنابراین، افزایش جمعیت الزاماً به معنای افزایش سطح شهر نخواهد بود.
این رویکرد در شرایطی که اصفهان با محدودیت منابع آب و مسئله فرونشست مواجه است، اهمیت بیشتری پیدا می‌کند؛ چراکه توسعه کالبدی شهر باید با ظرفیت‌های محیطی و زیرساختی آن هماهنگ باشد.

کیفیت به جای کمیت
یکی از محورهای اصلی طرح جامع جدید اصفهان، اولویت دادن به کیفیت بر کمیت است.
کاظمیان تأکید کرده است که در طرح جامع اصفهان تمرکز اصلی بر ارتقای کیفیت زندگی و فضای شهری قرار دارد. در این نگاه، آینده شهر تنها با تعداد پروژه‌های عمرانی یا میزان توسعه فیزیکی آن سنجیده نمی‌شود؛ بلکه عواملی مانند دسترسی شهروندان به خدمات، کیفیت حمل و نقل، فضای سبز، محیط‌ زیست و کیفیت فضاهای شهری نیز در تعیین کیفیت زندگی نقش دارند.
بر این اساس، طرح جامع تلاش کرده است توسعه اصفهان را در چارچوب ظرفیت‌های واقعی شهر تعریف کند؛ یعنی به جای آنکه رشد شهر همواره از مسیر گسترش محدوده دنبال شود، ظرفیت‌های موجود برای ایجاد محیطی باکیفیت‌تر مورد استفاده قرار گیرد.

آینده اصفهان از شهرهای پیرامونی جدا نیست
یکی دیگر از محورهای مورد توجه در طرح جامع جدید، ارتباط میان اصفهان و شهرهای پیرامونی آن است.
در این رویکرد، آینده اصفهان جدا از آینده سکونتگاه‌های اطراف آن دیده نمی‌شود. کاظمیان نیز بر پیوند سرنوشت اصفهان با شهرهای پیرامونی تأکید کرده و موفقیت شهر اصلی را وابسته به تقویت مجموعه شهری پیرامون آن دانسته است.
در همین راستا، توسعه سیستم حمل‌ونقل ریلی حومه‌ای به عنوان یکی از ابزارهای تقویت ارتباط میان اصفهان و شهرهای اطراف مورد توجه قرار گرفته است.
نجف‌آباد، خمینی‌شهر و زرین‌شهر از جمله شهرهایی هستند که در این چارچوب مورد توجه قرار گرفته‌اند و تقویت ارتباط آنها با اصفهان می‌تواند به شکل‌گیری مجموعه‌ای منسجم‌تر در مقیاس منطقه‌ای کمک کند.

توسعه متوازن به جای تمرکز بیشتر
کنترل توسعه کالبدی و جمعیتی اصفهان پیام دیگری نیز به همراه دارد؛ اینکه قرار نیست تمام ظرفیت‌های سکونتی و فعالیتی در محدوده شهر اصلی متمرکز شود.
توزیع متوازن‌تر جمعیت، فعالیت و خدمات میان اصفهان و شهرهای پیرامونی می‌تواند به این شهرها فرصت دهد متناسب با ظرفیت‌های خود توسعه پیدا کنند و بخشی از فشارهای ناشی از تمرکز جمعیت و فعالیت در شهر اصلی کاهش یابد.
در این چارچوب، اصفهان دیگر به عنوان یک شهر منفرد دیده نمی‌شود، بلکه بخشی از یک شبکه شهری و منطقه‌ای است که عملکرد آن به کیفیت روابط میان شهر اصلی و سکونتگاه‌های پیرامونی وابسته است.

شهر ۱۵ دقیقه‌ای؛ کیفیت زندگی در مقیاس محله

تأکید بر کیفیت زندگی در طرح جامع جدید تنها به کنترل محدوده شهر محدود نشده است.
در چشم‌انداز اصفهان ۱۴۲۰، الگوی «شهر ۱۵ دقیقه‌ای» نیز مورد توجه قرار گرفته است؛ الگویی که بر نزدیک کردن خدمات و امکانات مورد نیاز شهروندان به محل زندگی آنها و تسهیل دسترسی به فعالیت‌های روزمره شهری تأکید دارد.
در چنین الگویی، شهروند نباید برای دسترسی به بسیاری از نیازهای روزمره خود مجبور به طی مسافت‌های طولانی باشد. بنابراین، کیفیت زندگی در کنار مقیاس کلان شهر، در سطح محله و در تجربه روزمره شهروندان نیز تعریف می‌شود.

توسعه‌ای متناسب با ظرفیت‌های اصفهان
طرح جامع جدید اصفهان در شرایطی تدوین شده که محدودیت منابع آب، فرونشست و چالش‌های محیط‌زیستی، ضرورت توجه به ظرفیت‌های واقعی شهر را بیش از گذشته برجسته کرده‌اند.
از این منظر، کنترل گسترش محدوده شهری را می‌توان بخشی از تلاش برای هماهنگ کردن توسعه اصفهان با ظرفیت‌های محیطی، زیرساختی و کالبدی آن دانست؛ رویکردی که به جای افزایش مداوم سطح شهر، بر استفاده کارآمدتر از ظرفیت‌های موجود تأکید می‌کند.
این تغییر رویکرد در نهایت یک پیام روشن دارد؛ اینکه توسعه اصفهان الزاماً به معنای «بیشتر شدن» نیست؛ بلکه می‌تواند به معنای «بهتر شدن» باشد.

اصفهان ۱۴۲۰؛ شهری با کیفیت زندگی بالاتر

تصویری که طرح جامع جدید برای اصفهان در افق ۱۴۲۰ ترسیم می‌کند، الزاماً شهری گسترده‌تر از امروز نیست؛ بلکه شهری است که تلاش می‌کند با جمعیت کنترل‌شده، محدوده شهری تثبیت‌شده، ارتباط بهتر با شهرهای پیرامونی و دسترسی مناسب‌تر به خدمات و حمل‌ونقل، کیفیت زندگی بالاتری را برای شهروندان فراهم کند.
در این نگاه، محیط‌ زیست، فضای سبز، حمل و نقل، خدمات شهری و کیفیت فضاهای عمومی، ابزارهایی برای تحقق یک هدف بزرگ‌تر هستند و آن هدف چیزی نیست جز «زیست‌پذیرتر شدن اصفهان».
پس از نزدیک به چهار دهه، نقشه راه جدید اصفهان یک پیام مشخص را دنبال می‌کند؛ آینده این شهر الزاماً در بزرگ‌تر شدن آن نیست، بلکه در استفاده بهتر از ظرفیت‌هایی است که همین امروز در اختیار دارد.
در قسمت چهارم پرونده «اصفهان ۱۴۲۰» با عنوان «۴۰۰۰ نفر چگونه آینده اصفهان را ترسیم کردند؟»، فرآیند مشارکت شهروندان، نخبگان، متخصصان و ذی‌نفعان در تهیه طرح جامع جدید شهر اصفهان بررسی خواهد شد.

اصفهان ۱۴۲۰؛ شهری با کیفیت زندگی بالاتر
تصویری که طرح جامع جدید برای اصفهان در افق ۱۴۲۰ ترسیم می‌کند، الزاماً شهری گسترده‌تر از امروز نیست؛ بلکه شهری است که تلاش می‌کند با جمعیت کنترل‌شده، محدوده شهری تثبیت‌شده، ارتباط بهتر با شهرهای پیرامونی و دسترسی مناسب‌تر به خدمات و حمل‌ونقل، کیفیت زندگی بالاتری را برای شهروندان فراهم کند.
در این نگاه، محیط‌ زیست، فضای سبز، حمل و نقل، خدمات شهری و کیفیت فضاهای عمومی، ابزارهایی برای تحقق یک هدف بزرگ‌تر هستند و آن هدف چیزی نیست جز «زیست‌پذیرتر شدن اصفهان».
پس از نزدیک به چهار دهه، نقشه راه جدید اصفهان یک پیام مشخص را دنبال می‌کند؛ آینده این شهر الزاماً در بزرگ‌تر شدن آن نیست، بلکه در استفاده بهتر از ظرفیت‌هایی است که همین امروز در اختیار دارد.
در قسمت چهارم پرونده «اصفهان ۱۴۲۰» با عنوان «۴۰۰۰ نفر چگونه آینده اصفهان را ترسیم کردند؟»، فرآیند مشارکت شهروندان، نخبگان، متخصصان و ذی‌نفعان در تهیه طرح جامع جدید شهر اصفهان بررسی خواهد شد.

به گزارش پایگاه خبری شهر اصیل و به نقل از روابط عمومی اداره کل نوسازی مدارس استان اصفهان، آیین کلنگ‌زنی سه پروژه آموزشی و پرورشی در شهر حبیب‌آباد و روستاهای علی‌آباد ملاعلی و علی‌آبادچی شهرستان برخوار با حضور درویشی معاون سیاسی و اجتماعی استانداری اصفهان، حاجی‌دلیگانی نماینده مردم در مجلس شورای اسلامی، ابطحی مدیرکل دفتر امور اجتماعی و فرهنگی استانداری، نسیمی مشاور مدیرکل نوسازی مدارس استان، عبدیزدان مدیرعامل مجمع خیرین مدرسه ساز، معصومی فرماندار شهرستان برخوار، یزدی مدیر آموزش و پرورش برخوار، جمعی از خیرین مدرسه‌ساز و مسئولان محلی برگزار شد.

در این آیین نخستین پروژه ای که کلنگ آن بر زمین زده شد، سالن چندمنظوره مدرسه داورپناه در روستای علی‌آباد ملاعلی بود که با زیربنای ۱۱۱ مترمربع و با مشارکت خیر مدرسه‌ساز حسین مبینی اجرا خواهد شد. این سالن به منظور تأمین فضای لازم برای فعالیت‌های فرهنگی، ورزشی و پرورشی دانش‌آموزان احداث می‌شود.

دومین پروژه، مدرسه «نیک‌اندیشان» در شهر حبیب‌آباد بود که در قالب ۹ کلاس درس ساخته می‌شود. زمین این پروژه از سوی خیر نیکوکار محمدرضا نوربخش اهدا شده و عملیات اجرایی آن با مشارکت خیر نیک اندیش هوشنگ طالبی و جمعی از خیرین آغاز شده است.

سومین پروژه نیز احداث مدرسه‌ای در روستای علی‌آبادچی است که در زمینی به مساحت ۹۷۵ مترمربع و زیربنای ۱۲۲ مترمربع با مشارکت خیر مدرسه‌ساز منصور پورسخی اجرا خواهد شد و گامی در جهت توسعه زیرساخت‌های آموزشی این منطقه به شمار می‌رود.

معاون سیاسی و اجتماعی استانداری اصفهان در این آیین با قدردانی از خیرین مدرسه‌ساز، این اقدامات را از ماندگارترین سرمایه‌گذاری‌ها برای آینده جامعه دانست و بر ضرورت حمایت از مشارکت‌های مردمی در توسعه فضاهای آموزشی تأکید کرد.

به گزارش پایگاه خبری شهر اصیل و به نقل از پایگاه خبری بانک مسکن ـ هیبنا دکترعلی خورسندیان در نشست تخصصی «نظام تأمین مالی صنعت ساختمان نقش دولت بانک‌ها و تعاون» که در سومین روز نمایشگاه بین‌المللی صنعت ساختمان و با حضور صاحبنظران حوزه‌های مسکن، اقتصاد و بانک‌ها برگزار شد، با قدردانی از برگزارکنندگان این نمایشگاه تخصصی، بر ضرورت استفاده از ظرفیت‌های متنوع نظام مالی برای رفع شکاف میان عرضه و تقاضای مسکن تأکید کرد.
در این نشست، مجتبی یوسفی عضو کمیسیون عمران مجلس شورای اسلامی، حبیب‌الله طاهرخانی معاون مسکن و ساختمان وزارت راه و شهرسازی، علی عسکری مدیرعامل گروه مالی بانک مسکن و حمید یاری عضو هیات مدیره سازمان بورس نیز به ارائه دیدگاه‌های خود پرداختند

ضرورت مدیریت انتظارات از شبکه بانکی
مدیرعامل بانک مسکن با اشاره به جایگاه مهم بخش مسکن در اقتصاد کشور اظهار کرد: در حال حاضر میان تولید و عرضه مسکن شکاف قابل توجهی وجود دارد و برای رفع این شکاف باید ابعاد مختلف موضوع، به‌ویژه نحوه تأمین مالی، مورد توجه قرار گیرد.
وی افزود: شبکه بانکی با محدودیت منابع و ظرفیت‌های مالی مواجه است و در عین حال انتظارات گسترده‌ای از نظام بانکی برای تأمین مالی بخش‌های مختلف اقتصادی، از جمله مسکن، وجود دارد. بنابراین باید این انتظارات به‌گونه‌ای مدیریت شود که امکان بهره‌مندی همه بخش‌های اقتصادی از منابع بانکی فراهم باشد.
مدیرعامل بانک مسکن در ادامه با تاکید بر  عملکرد موثر بانک مسکن در نهضت ملی مسکن به بار مالی ناشی از اجرای قانون جهش تولید مسکن اشاره کرد و گفت: این تکلیف مالی برای بانک مسکن، ۵۲۵ همت تعیین شده است که تأمین مالی آن با توجه به ظرفیت محدود بانک مسکن، چالش‌هایی را ایجاد کرده است.
وی افزود: در این شرایط، بانک برای ایفای تعهدات خود ناگزیر به استفاده از ظرفیت‌هایی همچون منابع داخلی، بازار بین‌بانکی و در مواردی اضافه‌برداشت از بانک مرکزی شده است. البته این بانک در چندماه اخیر با تلاش جمعی موفق به کاهش بیش از ۱۰۰ همتی ناترازی شده است و تلاش دارد تا پایان سال ناترازی را به صفر برساند.
وی افزود: از سویی، قوانین مثبتی برای افزایش سرمایه بانک تخصصی بخش مسکن در مجلس شورای اسلامی به تصویب رسیده که هنوز این افزایش سرمایه محقق نشده است

بازار سرمایه؛ مسیر تکمیل منابع مالی مسکن
دکتر خورسندیان با تأکید بر ضرورت متنوع‌سازی منابع تأمین مالی مسکن اظهار کرد: باید مسیرهایی ایجاد شود تا بازار سرمایه و منابع بخش خصوصی نیز وارد تأمین مالی مسکن شوند. از طریق فرایندسازی و تسهیل‌گری می‌توان منابع بخش خصوصی را به سمت مسکن هدایت کرد و با تأمین منافع اقتصادی سرمایه‌گذاران، جذابیت لازم را برای حضور این بخش ایجاد کرد.
وی با اشاره به ظرفیت انتشار اوراق رهنی برای بانک مسکن گفت: انتشار اوراق رهنی در قوانین برای بانک مسکن پیش‌بینی شده و این بانک در سنوات گذشته نیز دو مورد انتشار اوراق رهنی را در کارنامه خود داشته است.
مدیرعامل بانک مسکن همچنین از ظرفیت‌های این بانک در حوزه صندوق‌های سرمایه‌گذاری خبر داد و افزود: بانک مسکن دارای صندوق املاک و مستغلات است که مجوزهای لازم را دریافت کرده و در انتظار تحقق و عملیاتی شدن آن هستیم. همچنین صندوق زمین و ساختمان بانک مسکن نیز از دیگر ظرفیت‌های موجود است

استفاده از ظرفیت‌های گروه مالی و سوپرمارکت مالی بانک مسکن

دکتر خورسندیان با اشاره به ظرفیت‌های گروه مالی بانک مسکن و شرکت تأمین سرمایه این گروه گفت: بانک مسکن و صندوق‌های تحت مدیریت آن آمادگی دارند از ظرفیت بازار سرمایه برای تأمین مالی بخش مسکن استفاده کنند.
وی افزود: صندوق‌های سرمایه‌گذاری با درآمد ثابت و صندوق سرمایه‌گذاری دارایکم از دیگر ظرفیت‌های موجود در این مجموعه هستند که می‌توان از ظرفیت آنها برای تجهیز و هدایت منابع به سمت بخش مسکن بهره گرفت.

طراحی صندوق سرمایه گذاری بازسازی مسکن 
مدیرعامل بانک مسکن از برنامه‌های جدید این بانک برای توسعه ابزارهای سرمایه‌گذاری در بخش مسکن نیز خبر داد و گفت: ایجاد صندوق سرمایه‌گذاری چندکالایی از جمله برنامه‌های مورد نظر است که می‌توان در آن ملک را نیز به‌عنوان یک کالا تعریف کرد.
وی ادامه داد: طرح ایجاد صندوق سرمایه‌گذاری بازسازی مسکن نیز آماده شده و پس از طرح موضوع با ارکان ذیربط و کسب مجوزها و تاییدهای لازم از سوی سازمان‌هایی نظیر وزارت امور اقتصادی و دارایی، بانک مرکزی و سازمان بورس، این صندوق نیز به زنجیره خدمات مجموعه بانک مسکن و شرکت‌های زیرمجموعه اضافه خواهد شد.

ثبات اقتصادی؛ پیش‌شرط توسعه تأمین مالی مسکن
دکتر خورسندیان در پایان تأکید کرد: تحقق بهینه این ظرفیت‌ها در بستری امکان‌پذیر است که از ثبات نسبی اقتصادی و کنترل تورم برخوردار باشیم.
وی گفت: سیاست‌گذاران اقتصادی در شرایطی قرار دارند که باید میان مهار تورم و دستیابی به رشد اقتصادی، توازن ایجاد کنند.
مدیرعامل بانک مسکن خاطرنشان کرد: در چنین شرایطی، استفاده همزمان و هوشمندانه از ظرفیت نظام بانکی، بازار سرمایه و منابع بخش خصوصی می‌تواند مسیر تأمین مالی پایدار بخش مسکن و تحقق اهداف رشد اقتصادی را هموار کند.

مدیرعامل شرکت عمران شهر جدید فولادشهر در نشست خبری و در پاسخ به خبرنگاران درباره علت تأخیر در اجرای پروژه قطار شهری فولادشهر گفت:

در سال‌های گذشته، نمایندگان وقت مجلس شهرستان‌های اطراف با مسیر مصوب مخالفت کردند که این موضوع موجب تغییر مسیر و تأخیر در اجرای پروژه شد.

سعیدرضا بهرامی افزود: با توجه به عرض محدود اتوبان ذوب‌آهن، مسیر جدید نیازمند مطالعات کارشناسی و مسیریابی دقیق است.

وی با بیان اینکه شرکت عمران به‌تنهایی توان تأمین هزینه‌های سنگین احداث قطار شهری را ندارد، اظهار کرد: شهرها و صنایع واقع در مسیر از جمله زرین‌شهر، ذوب‌آهن، فلاورجان و درچه باید در اجرای این پروژه مشارکت کنند.

بهرامی ادامه داد: در همین راستا، تشکیل یک کنسرسیوم (ترکیبی از چند شرکت و سازمان) مشترک میان شهرها و صنایع مسیر را دنبال می‌کنیم تا از ظرفیت و منابع آنها برای آزادسازی مسیر و تأمین هزینه‌های اجرای پروژه استفاده شود و امیدواریم اقدامات عملیاتی آن از سال جدید آغاز شود.

مدیرعامل شرکت عمران فولادشهر خاطرنشان کرد: پیش از این، عملیات اجرایی بخشی از این مسیر به طول حدود ۷ کیلومتر توسط شرکت عمران آغاز شده است.