چاپ کردن این صفحه
زهره مختاری   اقتصاد  06 خرداد 1405  26

    ذوب‌آهن اصفهان؛ ضرورت پاسداری از یک سرمایه ملی

ذوب‌آهن اصفهان صرفاً یک واحد صنعتی نیست؛ این مجموعه، بخشی از حافظه تاریخی صنعت ایران و یکی از ستون‌های اصلی تولید ملی به شمار می‌رود.

 

به گزارش پایگاه خبری شهر اصیل و به نقل از نوسان نام ذوب‌آهن با تلاش، خودباوری، سخت‌کوشی و ایستادگی گره خورده است و از همین رو، صیانت از آن نه یک انتخاب، بلکه یک مسئولیت ملی است. در روزگاری که اقتصاد کشور با فشارها و محدودیت‌های گوناگون روبه‌روست، حفظ پویایی و استمرار تولید در چنین مجموعه‌ای، ارزشی دوچندان دارد.

آنچه امروز ذوب‌آهن را سرپا نگه داشته، بیش از هر چیز، همت و وفاداری کارگرانی است که با همه دشواری‌ها، چرخه تولید را متوقف نکرده‌اند و اجازه نداده‌اند این میراث ارزشمند، از حرکت بازبماند. بی‌تردید، امنیت شغلی و بهبود معیشت این قشر زحمتکش، در گرو تداوم تولید، انسجام درون‌سازمانی و تصمیم‌گیری‌های دقیق و مسئولانه است. با این همه، آنچه نمی‌توان از آن چشم پوشید، برخی فضاسازی‌ها و رفتارهایی است که در ظاهر با شعارهای زیبا و عناوین فریبنده‌ای چون «دفاع از کارگر» یا «مطالبه عدالت»، اما در باطن با هدف ایجاد شکاف، تردید و بی‌اعتمادی دنبال می‌شوند.

تجربه نشان داده است که تخریب، سیاه‌نمایی و دامن‌زدن به ناامیدی، نه‌تنها مشکلی را حل نمی‌کند، بلکه مسیر اصلاح و پیشرفت را نیز دشوارتر می‌سازد. انتقاد، اگر از سر دلسوزی، شناخت و انصاف باشد، می‌تواند موتور اصلاح باشد؛ اما هنگامی که به ابزار تسویه‌حساب شخصی، سهم‌خواهی یا حاشیه‌سازی تبدیل شود، دیگر نقد نیست، بلکه نوعی مانع‌تراشی در مسیر منافع عمومی است.

در مجموعه‌ای با عظمت ذوب‌آهن، که سرنوشت آن با معیشت هزاران خانواده گره خورده، هر سخن و هر رفتار باید با درک مسئولیت اجتماعی همراه باشد. از همین رو، این انتظار جدی از مدیریت مجموعه و دستگاه‌های نظارتی وجود دارد که میان نقد سازنده و تخریب هدفمند تمایز قائل شوند و اجازه ندهند آرامش و انسجام این مجموعه قربانی جریان‌هایی شود که جز التهاب و بی‌ثباتی، دستاوردی ندارند.

پاسخگویی، شفاف‌سازی و برخورد مسئولانه با عوامل برهم‌زننده وحدت، ضرورتی است که امروز بیش از هر زمان دیگری احساس می‌شود. ذوب‌آهن اصفهان باید در مسیر توسعه، بهره‌وری و ارتقای معیشت کارکنان با قدرت ادامه دهد؛ اما این مسیر تنها زمانی هموار خواهد بود که همه ارکان مجموعه، از کارگر تا مدیر، در یک جبهه و با یک هدف حرکت کنند: پاسداری از تولید، تقویت امید و حفظ منافع ملی.