با خشک شدن زمین، ریشه گیاهان توان کمتری برای حفظ خاک دارند و در نتیجه، سطح خاک بیش از پیش در معرض باد قرار می‌گیرد.
در چنین شرایطی، باد ذرات ریز خاک را از سطح زمین جدا کرده و به هوا منتقل می‌کند که حاصل آن وقوع گرد و غبار است؛ پدیده‌ای که علاوه بر تهدید سلامت مردم، به خاک، کشاورزی، تالاب‌ها، زیرساخت‌ها و کیفیت زندگی نیز آسیب می‌زند.
🔹 عوامل انسانی نیز در افزایش خطر تولید گرد و غبار نقش مؤثری دارند.
برداشت بی‌رویه آب، چرای بیش از ظرفیت مراتع، تخریب پوشش گیاهی، کشاورزی ناپایدار و خشک شدن تالاب‌ها و اراضی مرطوب از جمله مهم‌ترین عوامل تشدیدکننده این بحران عنوان شده‌اند.
🔹 ستاد ملی سیاستگذاری و هماهنگی مدیریت پدیده گرد و غبار اعلام کرد، برای کاهش این پدیده، حفاظت همزمان از خاک، منابع آب و پوشش گیاهی ضروری است.
مدیریت گرد و غبار نیازمند اجرای برنامه‌های پیشگیرانه، احیای سرزمین، پایش علمی و همکاری دستگاه‌های اجرایی و مردم است.
🔹 در پیام آموزشی این گزارش آمده است: «هر جا خاک مرطوب‌تر، پوشش گیاهی مناسب‌تر و باد کنترل‌شده‌تر باشد، خطر تولید گرد و غبار کمتر خواهد بود.»
