در این مراسم پاسداشت دانش تجربه و تلاش مدیران و فعالانی که در مسیر توسعه صنعتی کشور نقش‌آفرینی کرده‌اند، مورد تأکید قرار گرفت.
بهرام سبحانی، رئیس هیئت‌مدیره انجمن تولیدکنندگان فولاد ایران در این مراسم با تأکید بر ضرورت هم‌افزایی میان حلقه‌های زنجیره فولاد فاصله ظرفیت نصب‌شده و تولید واقعی، محدودیت‌های انرژی و کمبود زیرساخت‌های متناسب با توسعه این صنعت را از مسائل مهم پیش‌روی فولاد کشور دانست.
ظرفیت ۵۵ میلیون تنی؛ تولید واقعی پایین‌تر از ظرفیت موجود
سبحانی در سخنرانی خود با اشاره به تولید سالانه بیش از یک‌میلیارد و ۸۰۰ میلیون تن فولاد در جهان و سهم بیش از ۵۰ درصدی چین از این میزان، یادآور شد که در سند چشم‌انداز ۲۰ساله کشور، تولید ۵۵ میلیون تن فولاد برای سال ۱۴۰۴ هدف‌گذاری شده بود.
این هدف بر پایه پیش‌بینی رشد اقتصادی سالانه ۸ درصد، جمعیت حدود ۹۵ میلیون نفری، مصرف سرانه فولاد نزدیک به ۳۶۰ کیلوگرم و امکان صادرات دست‌کم ۲۰ میلیون تن فولاد در نظر گرفته شده بود.
به گفته رئیس هیئت‌مدیره انجمن تولیدکنندگان فولاد ایران، اکنون بیش از ۵۵ میلیون تن ظرفیت نصب‌شده در کشور وجود دارد، اما تولید واقعی حدود ۳۰ میلیون تن است.
او همچنین مصرف سرانه فولاد را حدود ۲۲۰ کیلوگرم عنوان کرد؛ رقمی که با پیش‌بینی اولیه فاصله دارد و نشان می‌دهد فرض‌های مربوط به رشد اقتصادی و افزایش تقاضای داخلی آن‌گونه که انتظار می‌رفت محقق نشده‌اند.
زیرساخت‌ها باید هم‌پای توسعه صنعت حرکت کنند
سبحانی تأکید کرد توسعه ظرفیت تولید، بدون توسعه هم‌زمان زیرساخت‌ها نمی‌تواند به بهره‌برداری کامل از توان صنعت منجر شود. به گفته او، در کنار ایجاد ظرفیت فولادسازی، تأمین پایدار برق و گاز، توسعه حمل‌ونقل ریلی و جاده‌ای و فراهم‌کردن امکانات بندری و صادراتی نیز باید متناسب با اهداف تولید گسترش می‌یافت.
او محدودیت‌های برق و گاز را از عوامل اثرگذار بر تولید دانست و توضیح داد که سرمایه‌گذاری مستقل برای تولید برق نیز، در صورت تأمین‌نشدن سوخت یا محدودیت در استفاده از برق تولیدی، لزوماً مشکل را برطرف نمی‌کند.
او در کنار منابع مالی، مدیریت و اصلاح سازوکارهای تأمین انرژی را مهم ارزیابی کرد و خواستار توجه هماهنگ به موانعی شد که مانع استفاده کامل از ظرفیت‌های موجود می‌شوند.
هم‌افزایی و تکمیل زنجیره ارزش فولاد
رئیس هیئت‌مدیره انجمن تولیدکنندگان فولاد ایران یکی از راهکارهای افزایش بهره‌وری را همکاری و تجمیع توان واحدهای کوچک دانست.
به اعتقاد او، واحدهایی که به‌صورت پراکنده فعالیت می‌کنند می‌توانند با تشکیل شرکت‌ها و کنار هم گذاشتن توان مالی و دارایی‌های خود، زمینه ایجاد واحدهای بزرگ‌تر و تکمیل حلقه‌های بالادستی، از جمله تولید آهن اسفنجی و اتصال به معادن، را فراهم کنند.
او فاصله جغرافیایی میان محل تأمین مواد اولیه و کارخانه‌ها را نیز عاملی برای افزایش هزینه حمل‌ونقل و دشوارشدن فعالیت اقتصادی برخی واحدها دانست.
سبحانی زنجیره فولاد را مجموعه‌ای به‌هم‌پیوسته توصیف کرد که در آن معدن، تأمین‌کنندگان مواد اولیه، فولادسازان و واحدهای نورد به یکدیگر وابسته‌اند.
به گفته او اختلال در هر حلقه می‌تواند سایر بخش‌ها را نیز تحت تأثیر قرار دهد؛ از این رو، فعالان زنجیره باید مسائل یکدیگر را درک کنند و از تصمیم‌ها و دستورالعمل‌هایی که هماهنگی میان بخش‌ها را برهم می‌زند، پرهیز شود.
در این رویداد همچنین بر ضرورت تبدیل ظرفیت بالقوه ۵۵ میلیون تنی فولاد کشور به تولید واقعی و تقویت جایگاه ایران در میان تولیدکنندگان بزرگ فولاد جهان تأکید شد؛ هدفی که به گفته سخنرانان، تحقق آن به همکاری میان دولت و فعالان صنعت و رفع موانع زیرساختی وابسته است.
