پولادی معتقد است بازدیدهای میدانی و اخذ نظرات کارشناسی از دل این صنعت بزرگ دست او را برای چانه زنی از مسئولان کشوری پرتر میکند و با اشراف کاملتری میتواند حق این مجتمع عظیم صنعتی را بگیرد.
وکیل مردم شهرستان لنجان در مجلس شورای اسلامی در این دیدار گفته با مسئولان وزارتخانههای مرتبط رایزنیهای موثری داشته و با عزم و همت مسئولان شهرستانی، استانی و کشوری برنامههای کوتاه مدت و بلند مدتی برای پیشبرد اهداف در ذوب آهن تعریف شده که با پیادهسازی آنها با وجود مدیرعامل و هیأت مدیره همچنین کارکنان پرتلاش میتوان به این پیشبرد امیدوار بود.
پولادی به چالش اساسی تامین مواد اولیه هم اشاره داشت و گفته که متاسفانه جدا کردن معادن از این کارخانه یک بیتدبیری محض بود و تلاش میکنیم معادن را به زنجیره تولید ذوب آهن برگردانیم.
اما مهمترین نکته مطرح شده در این دیدار بحث “تعدیل نیرو” در ذوب آهن بوده که اخیرا در برخی محافل به عنوان راهکار عنوان می شود و باعث نگرانژ پرسنل و خانواده آنها شده است که البته پولادی با قاطعیت این موضوع را از اولویت خارج شده دانست.
او بر این باور است که وقتی راهکارهای بهتر و سازنده تری مثل همین برگشت معادن به زنجیره تولید ذوب آهن و متعاقب آن تولید با ظرفیت کامل، دَم دست است، چرا به بحث آسیبزای تعدیل نیرو روی بیاوریم؟
نکته ظریفی که اتفاقا مورد تاکید مدیرعامل کارخانه ذوب آهن هم هست؛ آنجا که افضلی گفت پرسنل ذوب آهن را یک سرمایه بزرگ برای شرکت میداند و مایل است از این سرمایه در پیشبرد اهداف و ایجاد تحول در کارخانه استفاده کند. مدیرعامل کارخانه ذوب آهن تصریح کرد که به داشتن چنین پرسنلی افتخار میکند؛ “همینها هستند که با دانش و تجربه خود بسیاری از طرحها و پروژههایی را که قبلاً برونسپاری میشدند بدون تحمیل هزینه اضافی به شرکت انجام میدهند”.
افضلی نیز، همچون پولادی، با قاطعیت بحث تعدیل نیرو را راهکاری مؤثر ندانست و بر عزم همگانی برای رفع مشکلات با بهرهگیری از تمام ظرفیتها تأکید کرد.
واضح است حفظ نیروی انسانی ماهر و باتجربه، یک ضرورت حیاتی برای بقا و شکوفایی بلندمدت ذوب آهن و همچنین حفظ پایداری اشتغال در شهرستان است و نباید با تصمیمات کوتاهمدت، این سرمایه ارزشمند را نادیده گرفت.
این یکصدایی و همسویی میان وکیل مردم در مجلس و تیم مدیریتی ذوب آهن، بیش از هر چیز، گواهی بر تعهد مشترک آنها برای توسعه پایدار و حفظ اشتغال در این صنعت پرافتخار است.
