در این مراسم، گزارشی از عملکرد دو سال و نیمه مهندس کریمی در دوران تصدی مسئولیت وی در نطنز ارائه شد و خدمات ایشان مورد قدردانی قرار گرفت.

محمد کیهانی ضمن تشکر از زحمات و خدمات ارزنده مهندس کریمی در طول مدت مسئولیت، برای ایشان در سمت‌های بعدی آرزوی موفقیت کرد و برای مدیر جدید منطقه نیز در ادامه راه خدمت‌رسانی به مردم شریف شهرستان نطنز، آرزوی توفیق و سربلندی نمود.

به گزارش پایگاه خبری شهر اصیل و به نقل از کوروش دیباج: اصفهان بار دیگر در برابر یک پرسش تلخ ایستاده است؛ آیا ثبت ملی، سپر نجات است یا تنها مُهری اداری بر پیشانی بناهایی که در سکوت فرو می‌ریزند؟ مجموعه خانه‌های تاریخی ابواسحاقیه، درست در پشت دیوارهای مسجد جامع اصفهان، این روزها به کانون نگرانی کنشگران میراث فرهنگی تبدیل شده‌اند؛ خانه‌هایی که پس از سال‌ها پیگیری مردمی سرانجام ثبت ملی شدند، اما به گفته فعالان و حتی مسئولان، نه‌تنها از خطر نجات نیافته‌اند بلکه با سرعتی بیشتر به سمت فرسایش و فروپاشی پیش می‌روند.

در حالی که خاطره تخریب شبانه یخچال کوهانستان و خانه امین‌لشکر هنوز از ذهن میراث‌دوستان پاک نشده، اکنون این پرسش جدی‌تر از همیشه مطرح است که اگر ثبت ملی نتواند امنیت کالبدی یک بنا را تضمین کند، پس چه کارکردی دارد؟ گزارش پیش‌رو به بررسی آخرین وضعیت این مجموعه و خطر جدی تخریب آن می‌پردازد.

ثبت ملی بدون حفاظت؛ خانه‌هایی که فقط روی کاغذ نجات یافتند

فریماه هوشیار، مرمتگر و فعال میراث فرهنگی، با صراحت از شکاف میان ثبت ملی و اقدام عملی سخن می‌گوید. وی در گفتگو با خبرنگار مهر تاکید می‌کند: این خانه‌ها پس از یک جدال چندساله میان فعالان میراث فرهنگی و نهادهای درگیر، سرانجام ثبت شدند، اما این ثبت، تغییری در وضعیت بحرانی آنها ایجاد نکرده است.

به گفته وی، هیچ عملیات رفع خطر جدی از سوی ارگان‌های متولی انجام نشده و خانه‌ها همچنان در همان وضعیت آسیب‌دیده سابق باقی مانده‌اند.

هوشیار یادآور می‌شود: این خانه‌ها در یکی از ارزشمندترین بخش‌های بافت تاریخی اصفهان قرار دارند؛ درست در پشت مسجد جامع و در محله‌ای که زمانی یکپارچگی تاریخی آن قابل پژوهش و شناسایی بود.

وی این خانه‌ها را دانه‌های تاریخی باقی‌مانده در بافتی می‌داند که بخش عمده آن طی دهه‌های گذشته تخریب شده است و هشدار می‌دهد که از دست رفتن همین تعداد محدود، به معنای پاک شدن بخشی از حافظه تاریخی شهر خواهد بود.

این مرمتگر با اشاره به وضعیت فعلی بناها می‌گوید:حتی اقدامات ابتدایی همچون شمع‌بندی، پاکسازی، تثبیت اضطراری و جلوگیری از نفوذ عوامل مخرب نیز صورت نگرفته است.

به گفته وی، حداقل انتظار این بوده که پس از ثبت ملی، عملیات حفاظت اضطراری آغاز شود تا از تشدید آسیب‌ها جلوگیری شود، اما چنین اتفاقی رخ نداده است.

این مرمتگر همچنین به خطرات اجتماعی و امنیتی موجود در محل اشاره می‌کند و می‌گوید: حضور کارتن‌خواب‌ها و انباشت زباله در داخل اتاق‌های این خانه‌ها، خطر آتش‌سوزی را به شدت افزایش داده است، به‌ویژه آنکه در سازه برخی از بناها چوب به کار رفته و شعله‌ور شدن یک نقطه می‌تواند کل مجموعه را درگیر کند.

وی تاکید می‌کند که بی‌توجهی به این وضعیت می‌تواند فاجعه‌ای غیرقابل جبران رقم بزند.

هوشیار با انتقاد از نبود هماهنگی میان نهادهای متولی، معتقد است که مدیریت چندشاخه‌ای و پاس‌کاری مسئولیت‌ها موجب شده هیچ اراده عملی برای نجات خانه‌ها شکل نگیرد.

وی می‌گوید: در چنین شرایطی، سرمایه‌گذار خصوصی نیز رغبتی به ورود ندارد، زیرا امنیت مالکیت و ثبات مدیریتی برای او تضمین نشده است.

به باوراین فعال میراث فرهنگی، بخش خصوصی زمانی وارد میدان می‌شود که بداند قراردادهای بلندمدت و روشن دارد و از ثبات تصمیم‌گیری اطمینان حاصل کند، اما در شرایطی که یک سوی ماجرا نهادی است که طرح مشخصی ارائه نکرده و سوی دیگر میراث فرهنگی است که از کمبود اعتبار سخن می‌گوید، طبیعی است که سرمایه‌گذار عقب‌نشینی کند.

هوشیار هشدار می‌دهد: با ادامه این روند، سرنوشت خانه‌ها چیزی جز تخریب تدریجی نخواهد بود؛ همان سرنوشتی که بسیاری از خانه‌های تاریخی اصفهان طی سال‌های گذشته به آن دچار شدند.

محله‌ای که نفس می‌کشد اما خانه‌هایش فرو می‌ریزند

محدثه انصاری، دبیر موسسه مردم‌نهاد همبود، روند ثبت این مجموعه را حاصل چهار سال پیگیری مستمر و مستندسازی داوطلبانه این موسسه می‌داند. او در گفت‌وگو با خبرنگار مهر توضیح می‌دهد: این خانه‌ها در شمال‌غربی مسجد جامع اصفهان قرار دارند و اهمیت آنها در پیوستگی بافتی است؛ مجموعه‌ای از خانه‌های تاریخی در کنار هم که سیمای اولیه محله را قابل پیگیری می‌کند.

انصاری می‌گوید: از دهه ۸۰ به بعد بخش‌هایی از این محدوده تخریب شده و حتی در طرح‌های بالادستی، برخی پلاک‌ها به عنوان لکه پارک یا کاربری آموزشی تعریف شده بودند؛ موضوعی که نگرانی درباره تغییر کاربری گسترده و از بین رفتن ساختار تاریخی محله را افزایش داد. همین نگرانی‌ها انگیزه‌ای شد تا گروهی از فعالان، مستندسازی دقیق بناها را آغاز کنند.

وی تاکید می‌کند: ثبت ملی برای آنان پیش از هر چیز به معنای حفظ اطلاعات و داده‌های معماری بود؛ یعنی حتی اگر بنا آسیب ببیند، دست‌کم دانش آن برای نسل‌های بعدی باقی بماند. اما آنچه پس از ثبت رخ داد، ناامیدکننده بوده است.

انصاری با اشاره به پایش‌های دوره‌ای پس از ثبت می‌گوید: وضعیت خانه‌ها نه‌تنها بهتر نشده بلکه در برخی موارد بدتر نیز شده است.

وی از تخریب کامل یکی از جبهه‌هایی که پیش‌تر مستند شده بود خبر می‌دهد و می‌گوید: برخی خانه‌ها سقف‌های خود را از دست داده‌اند و نظام پوششی آنها فرو ریخته است.

به گفته انصاری، کمترین اقدام ممکن، یعنی حفاظت اضطراری برای تثبیت بناها انجام نشده و همین مسئله روند فرسودگی را تسریع کرده است.

وی تاکید می‌کند: ثبت ملی، بدون اصلاح طرح‌های بالادستی و بدون تعیین تکلیف کاربری، نمی‌تواند ضامن بقای کالبد باشد.

این مرمتگر همچنین به وضعیت اجتماعی محله اشاره می‌کند و می‌گوید: جامعه محلی با وجود مشکلات ناشی از متروکه بودن خانه‌ها، نجیبانه این شرایط را تحمل می‌کند.

انصاری از سرقت، ناامنی و مزاحمت‌هایی سخن می‌گوید که همسایگان با آن مواجه‌اند، اما در عین حال تاکید می‌کند که بسیاری از ساکنان مشتاق‌اند اتفاق مثبتی برای این مجموعه رخ دهد.

وی نبود شفافیت در اطلاع‌رسانی نهادهای دولتی را یکی از مشکلات جدی می‌داند و می‌گوید: تلاش‌های آنان برای حضور در جلسات تصمیم‌گیری به نتیجه نرسیده و اطلاعات دقیقی درباره روند تصمیمات در اختیار جامعه مدنی قرار نگرفته است.

انصاری در تحلیل نهایی خود هشدار می‌دهد: اگر طرح‌های بالادستی اصلاح نشوند و کاربری‌ها بر اساس امکان‌سنجی دقیق تعیین نشود، خطر پاک شدن این خانه‌ها از محله همچنان وجود خواهد داشت.

وی معتقد است: هرگونه تصمیم درباره کاربری باید بر پایه پژوهش، ظرفیت‌سنجی و توجیه اقتصادی باشد، در غیر این صورت نه بخش خصوصی ترغیب می‌شود و نه پایداری بلندمدت حاصل خواهد شد.

۷۰ میلیارد تومان برای نجات؛ اعتباری که هنوز تامین نشده است

سید روح‌الله سیدالعسگری، معاون میراث فرهنگی استان اصفهان نیز در گفتگو با خبرنگار مهر با اشاره به تجربه‌های تلخ تخریب بناهای ثبت ملی در کشور، نگرانی‌ها درباره خانه‌های ابواسحاقیه را قابل درک می‌داند.

وی می‌گوید: این مجموعه طی دو دهه گذشته با بی‌مهری مواجه بوده و همین بی‌توجهی آسیب‌های جدی به آن وارد کرده است. همچنین سال گذشته جلساتی با حضور نمایندگان مجلس، استانداری و سایر دستگاه‌ها برگزار شد و مقرر شد برای احیای این محدوده اعتباری در نظر گرفته شود. اما استفاده از برخی ظرفیت‌های مالی، از جمله نشان‌دار کردن مالیات، منوط به ثبت ملی بناها بود که این فرآیند سرانجام تکمیل شد.

سیدالعسگری توضیح می‌دهد: هفت پلاک از این مجموعه به ثبت ملی رسیده و چهار پلاک دیگر پیش‌تر ثبت شده بودند که پس از ثبت، به متولی که دانشگاه علوم حدیث است ابلاغ شده تا از هرگونه تخریب جلوگیری و نسبت به حفظ و نگهداری اقدام کند.

وی می‌گوید: جلساتی با متولی برگزار شده و اگرچه این نهاد از کمبود اعتبار سخن گفته، اما دست‌کم در یکی از خانه‌ها عملیات مرمت آغاز شده است.

معاون میراث فرهنگی استان اصفهان تصریح می‌کند: برآورد اولیه برای مرمت کامل مجموعه حدود ۷۰ میلیارد تومان است؛ رقمی که در مقایسه با کل اعتبارات استانی میراث فرهنگی بسیار سنگین به شمار می‌رود.

وی می‌افزاید: اعتبارات استانی پاسخگوی چنین پروژه‌ای نیست و باید از ظرفیت‌های ملی و حمایت نمایندگان مجلس بهره گرفت.

سیدالعسگری به تجربه احیای برخی خانه‌های اطراف اشاره می‌کند که در صورت واگذاری به مردم و بخش خصوصی، به اقامتگاه‌های سنتی و کاربری‌های گردشگری تبدیل شده‌اند.

با این حال، او اذعان می‌کند که مسئله مالکیت و کاربری آموزشی تعریف‌شده برای این محدوده، پیچیدگی‌هایی ایجاد کرده است. در برخی پلاک‌هایی که هنوز تملک نشده بودند، کاربری آموزشی برداشته شده و کاربری مسکونی بازگردانده شده است.

معاون میراث فرهنگی استان اصفهان تاکید می‌کند: متولی بر اساس قانون موظف به حفظ بناهاست و میراث فرهنگی نیز مکاتبات و تذکرات لازم را انجام داده است.

وی می‌گوید: اداره کل میراث فرهنگی استان اصفهان تا حد توان خود پیگیری می‌کند، اما واقعیت این است که بدون تامین اعتبار کافی و همکاری همه دستگاه‌ها، احیای کامل این مجموعه دشوار خواهد بود.

سیدالعسگری تاکید می‌کند: نگاه احیایی به این محور باید تقویت شود و همان‌گونه که برخی محلات تاریخی دیگر احیا شده‌اند، این محدوده نیز می‌تواند به یک لاین گردشگری پویا تبدیل شود، مشروط بر آنکه اراده‌ای مشترک برای نجات آن شکل گیرد.

میان ثبت و تخریب؛ آزمون بزرگ برای میراث اصفهان

خانه‌های ابواسحاقیه امروز در نقطه‌ای ایستاده‌اند که می‌تواند به یک الگوی موفق احیا یا به نمونه‌ای دیگر از تخریب پس از ثبت ملی تبدیل شود. فعالان میراث فرهنگی از رهاشدگی و خطر آتش‌سوزی و فروپاشی سخن می‌گویند، مسئولان از کمبود اعتبار و پیچیدگی مالکیت.

اما آنچه مسلم است، زمان به سود این خانه‌ها حرکت نمی‌کند. هر بارش باران، هر زمستان سرد و هر روز بی‌اقدامی، بخشی از این دانه‌های تاریخی را به مرز نابودی نزدیک‌تر می‌کند. اکنون نگاه افکار عمومی و جامعه میراثی نه‌تنها به سرنوشت چند خانه در یک محله، بلکه به اعتبار نظام حفاظت از میراث فرهنگی در اصفهان دوخته شده است.

اگر ثبت ملی نتواند امنیت کالبدی ایجاد کند، اعتماد عمومی نیز فرسوده خواهد شد. و اگر این خانه‌ها، در سایه دیوارهای مسجد جامع اصفهان فرو بریزند، پرسش‌ها دیگر فقط درباره یک محله نخواهد بود، بلکه درباره سرنوشت همه بناهای ثبت ملی کشور مطرح خواهد شد.

زمان: یکشنبه ۱۰ اسفند ماه ۱۴۰۴ از ساعت ۹:۰۰ الی ۱۰:۰۰

سامانه ارتباط مردم با دولت (سامد) به نشانی 111.ir و با هدف پاسخگویی مستقیم دستگاه ها و سازمان های کشور از طریق سامانه الکترونیکی و تلفنی، این امکان را به مردم می دهد تا بتوانند کلیه پیشنهادات، انتقادات و دیدگاه های خود را از دولت و سازمان های وابسته در این سامانه ثبت نمایند.

امروزه برخی ربات‌های چت که با الگوریتم‌های زبانی پیشرفته طراحی شده‌اند، می‌توانند رفتار انسانی را تقلید کرده و با افراد ( مخصوصاً نوجوانان و کودکان ) رابطه‌ای عاطفی، دوستانه یا حتی عاشقانه برقرار کنند.

این ربات‌ها ممکن است در ظاهر مهربان، دلسوز و قابل اعتماد باشند اما هدفشان همیشه دوستی نیست!

گاهی پشت این گفتگوها، افرادی پنهان شده‌اند که قصد جمع‌آوری اطلاعات شخصی، تصاویر خصوصی یا فریب کاربران ساده‌دل را دارند.

مراقب باشید! هیچ چت‌بات واقعی نباید از شما بخواهد:

عکس ارسال کنید

شماره یا آدرس بدهید

یا درباره مسائل شخصی و خانوادگی صحبت کنید

آگاهی، اولین و مهم‌ترین قدم در حفظ امنیت در فضای مجازی است.

به گزارش پایگاه خبری شهر اصیل و به نقل از پایگاه خبری تحلیلی ایراسین؛ شرکت ژاپنی نیسان موتور با اعلام رسمی در سال ۲۰۲۵ تصمیم گرفته است استفاده از فولاد با انتشار کم دی‌اکسید کربن را در واحدهای تولیدی خود در ژاپن تا پایان سال ۲۰۲۶ نسبت به سال ۲۰۲۳ پنج برابر افزایش دهد.

این اقدام بخشی از استراتژی گسترده نیسان برای کاهش ۳۰ درصدی انتشار دی‌اکسید کربن در چرخه حیات محصولات تا سال ۲۰۳۰ و دست‌یابی به خنثی‌سازی کربن تا سال ۲۰۵۰ به شمار می‌رود.

فولاد که تقریباً ۶۰ درصد وزن یک خودرو را تشکیل می‌دهد ماده‌ای کلیدی در کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای در صنعت خودروسازی است.

از مرحله استخراج مواد خام تا تولید قطعات، استفاده روزمره و نهایتاً بازیافت خودرو، فولاد نقش تعیین‌کننده‌ای دارد.

در روش سنتی تولید فولاد که بیش از ۷۰ درصد فولاد ژاپن از آن طریق تولید می‌شود یعنی مسیر کوره بلند و کوره کنورتور، هر تن فولاد حدود دو تن دی‌اکسید کربن منتشر می‌کند.

بخش عمده این انتشارات از فرایند کوره بلند ناشی می‌شود: جایی که کک حاصل از زغال‌سنگ برای احیا اکسید آهن به کار می‌رود و در نتیجه دی‌اکسید کربن آزاد می‌شود.

در زنجیره تأمین خودروسازی این انتشارات به‌عنوان انتشارات محدوده سه (Scope 3) شناخته می‌شوند و حجم بسیار زیادی دارند. نیسان با تمرکز بر فولاد سبز قصد دارد این چرخه را از پایه تغییر دهد.

فناوری‌های فولاد کم‌کربن که امروزه در دسترس هستند عمدتاً بر پایه کاهش مصرف کربن، استفاده از هیدروژن به‌جای کربن، احیای مستقیم سنگ‌آهن و بازیافت گسترده قراضه استوارند.

در ژاپن که وابستگی شدیدی به کوره‌های بلند دارد، فناوری‌های میانی یا پل برای گذار به تولید کربن خنثی توسعه زیادی یافته‌اند. نیسان از چهار تأمین‌کننده اصلی فولاد کم‌کربن استفاده می‌کند: کبه استیل (Kobe Steel)، نیپون استیل (Nippon Steel)، جی‌اف‌ای استیل (JFE Steel) و پوسکو (POSCO). هر یک از این شرکت‌ها فناوری خاص خود را ارائه می‌دهند اما همه آن‌ها از رویکرد تعادل جرم (mass balance) بهره می‌برند.

این روش که با استانداردهای بین‌المللی مانند ISO سازگار است، اجازه می‌دهد کاهش کلی انتشار دی‌اکسید کربن در سطح کارخانه به محصولات خاص اختصاص یابد بدون آنکه نیاز به تغییر فوری کل خط تولید باشد.

کبه استیل با محصول Kobenable و نسخه پیشرفته‌تر Kobenable Premier از سال ۲۰۲۳ پیشگام این همکاری با نیسان بوده است.

فناوری اصلی آن تزریق حجم بالای آهن احیاشده داغ (تولیدشده توسط فرایند میدرکس) به داخل کوره بلند است.

در آزمایش‌های انجام‌شده در کارخانه کاکوگاوای کبه استیل تزریق HBI نسبت عامل احیا را به ۳۸۶ کیلوگرم بر تن آهن مذاب رساند که پایین‌ترین سطح ثبت‌شده در جهان است.

این کار انتشار دی‌اکسید کربن کوره بلند را تا ۲۵ درصد کاهش می‌دهد. در نسخه پریمیِر با استفاده از بالانس جرم تا ۱۰۰ درصد کاهش انتشار می‌تواند به محصول اختصاص یابد.

این فولاد در قالب ورق، صفحه، میله و سیم عرضه می‌شود و از سال ۲۰۲۳ در خودروهای نیسان بازار ژاپن به کار رفته است.

نیپون استیل بزرگ‌ترین تولیدکننده فولاد ژاپن با محصول NSCarbolex Neutral که از اواخر ۲۰۲۳ معرفی شد به این زنجیره پیوست.

این محصول بخشی از چشم‌انداز کربن خنثی ۲۰۵۰ نیپون استیل است که هدف کاهش سی درصدی تا سال ۲۰۳۰ را دنبال می‌کند.

این محصول از کل صرفه‌جویی انتشار دی‌اکسیدکربن (CO2) پروژه‌های کاهش نیپون مانند تزریق هیدروژن به کوره بلند و توسعه کوره‌های قوس الکتریکی استفاده می‌کند و این صرفه‌جویی را از طریق رویکرد بالانس جرم به محصولات خاص تخصیص می‌دهد.

فناوری‌های کلیدی نیپون شامل پروژه کورس ۵۰ و سوپر کورس ۵۰ است که پروژه‌های ملی ژاپن برای تزریق هیدروژن به کوره بلند هستند.

هیدروژن به‌جای بخشی از کربن اکسید آهن را احیا می‌کند و به‌جای دی‌اکسیدکربن، آب تولید می‌کند. کورس ۵۰ تا ۳۰ درصد و سوپر کورس ۵۰ با هیدروژن گرم‌شده خارجی تا ۵۰ درصد کاهش انتشار را هدف قرار داده‌اند.

همچنین نیپون در حال توسعه تولید آهن احیا مستقیم با هیدروژن و کوره‌های قوس الکتریکی بزرگ در کارخانه‌های هیرواتا و یاواتا است که انتشار را تا ۷۵ درصد کاهش می‌دهند.

این فولاد برای قطعات بدنه و شاسی خودروهای انبوه نیسان استفاده می‌شود.

جی‌اف‌ای استیل نیز با برند JGreeX که از نیمه اول سال ۲۰۲۳ عرضه شد وارد این همکاری گردید.

این محصول از رویکرد تخصیص جرم برای کاهش گازهای گلخانه‌ای به تمام محصولات فولادی استفاده می‌کند.

ظرفیت تأمین آن در سال ۲۰۲۴ حدود ۵۰۰ هزار تن بوده است. فناوری‌های اصلی شامل سیستم سایبر-فیزیکال در کوره بلند است که با هوش مصنوعی و اینترنت اشیا عملیات را بهینه می‌کند، مصرف انرژی را کاهش می‌دهد و تزریق هیدروژن را ممکن می‌سازد.

همچنین فناوری شارژ دو بار قراضه در کوره کنورتور نسبت قراضه را افزایش می‌دهد و انتشار را ده درصد کم می‌کند.

جی‌اف‌ای همچنین در حال توسعه کوره‌های قوس الکتریکی و فناوری‌های جذب و ذخیره کربن یا CCUS است.

پوسکو غول کره‌ای فولاد با محصول فولاد مشخص شده با کاهش کربن که بخشی از استراتژی Greenate است به نیسان پیوسته است.

فناوری کلیدی پوسکو HYREX یا احیای هیدروژنی است که از کوره بستر سیال و کوره ذوب الکتریکی استفاده می‌کند و هدف آن کاهش تا ۹۵ درصدی انتشار تا سال ۲۰۳۰ است.

پوسکو همچنین کوره‌های قوس الکتریکی بزرگ در گوانگیانگ با ظرفیت ۲ میلیون و ۵۰۰ هزار تن راه‌اندازی کرده که با قراضه و آهن احیامستقیم کار می‌کنند و انتشار را ۷۵ درصد درصد کاهش می‌دهند.

نیسان این فولادهای کم‌کربن را در خودروهای بازار ژاپن از جمله مدل‌های روگ، سنترا و خودروهای الکتریکی استفاده می‌کند.

رویکرد اصلی نیسان کاهش در مبدأ است یعنی تمرکز بر مواد اولیه برای کاهش انتشارات محدوده سه. با پنج برابر کردن استفاده از فولاد سبز نیسان نه‌تنها انتشارات خود را کاهش می‌دهد بلکه بازار فولاد کم‌کربن ژاپن را پشتیبانی می‌کند.

این حرکت الهام‌بخش دیگر خودروسازان مانند تویوتا است که از محصولات مشابه کبه استیل استفاده می‌کند.

چالش‌های پیش رو شامل هزینه بالای هیدروژن سبز، وابستگی به واردات سنگ‌آهن و نیاز به توسعه زیرساخت کوره‌های قوس الکتریکی است. بااین‌حال دولت ژاپن از طریق صندوق نوآوری سبز حمایت گسترده‌ای ارائه می‌دهد. آینده صنعت فولاد ژاپن به سمت احیای مستقیم با هیدروژن و کوره‌های قوس الکتریکی تا سال ۲۰۴۰ حرکت می‌کند جایی که انتشار نزدیک به صفر خواهد بود.

گسترش استفاده نیسان از فولاد کم‌کربن بیش از یک خبر تجاری، نمادی از همگرایی فناوری فولاد و خودروسازی است.

این ابتکار با بهره‌گیری از فناوری‌هایی نوین و رویکرد بالانس جرم، صنعت فولاد ژاپن که ۱۳ درصد انتشار کربن کشور را تشکیل می‌دهد به سمت خنثی‌سازی کربن پیش می‌برد.

در پی بروز مشکلات در سامانه جامع روابط کار و فیزیکی شدن فرآیند رسیدگی به پرونده‌ها، مدیرکل اداره کل تعاون، کار و رفاه اجتماعی استان اصفهان به‌صورت میدانی از اداره تعاون، کار و رفاه اجتماعی شهرستان اصفهان بازدید کرد و از نزدیک در جریان نحوه رسیدگی به پرونده‌های مراجع حل اختلاف کار در جنوب این شهرستان قرار گرفت.

در این بازدید مدیرکل ضمن نظارت بر فعالیت‌های انجام‌شده، روند جایگزین رسیدگی به پرونده‌ها از طریق سامانه داخلی کلاسه را بررسی کرد و بر لزوم تداوم خدمت‌رسانی مطلوب به جامعه کارگری و کارفرمایی با وجود محدودیت‌های ایجادشده در سامانه جامع روابط کار تأکید نمود. در جریان این حضور میدانی گزارشی از روال فعلی رسیدگی به پرونده‌ها، نحوه ثبت و پیگیری درخواست‌ها و چالش‌های موجود در فرآیند خدمت‌رسانی ارائه شد و برای رفع مشکلات و موانع پیش‌رو، تصمیمات لازم اتخاذ و راهکارهایی برای بهبود روند رسیدگی و تسهیل امور مراجعان مورد بررسی قرار گرفت.

گفتنی است در این بازدید زهرا عسکری مدیر روابط کار اداره کل و قائدیها مدیر حراست اداره کل، مدیرکل تعاون، کار و رفاه اجتماعی استان اصفهان را همراهی کردند.

غلامرضا باقری دیزج با اشاره به اینکه بخشی از پروژه‌های زیرساختی این پالایشگاه هم‌زمان با دهه فجر به بهره‌برداری رسیده بود، اظهار کرد: این طرح‌ها با هدف تأمین پایدار انرژی و یوتیلیتی واحدهای پایین‌دستی از جمله DHT، RHU و RFCC اجرا شده و نقش مؤثری در ارتقای کیفیت محصولات و تداوم تولید ایفا می‌کنند.

روند تکمیل و پشتیبانی از واحدهای عملیاتی و طرح‌های توسعه‌ای نیز همچنان با جدیت در حال پیگیری است.

وی با اشاره به تفاوت ساختاری واحدهای شمالی و جنوبی پالایشگاه تصریح کرد: واحدهای واقع در ضلع شمالی از قدمت بالاتری برخوردارند و عمدتاً در حوزه تولید بنزین و گازوئیل فعالیت دارند؛ روزانه حدود ۱۲۰ هزار بشکه گازوئیل توليدي در واحدهای ضلع شمالي به جهت بهبود كيفيت، بهينه سازي و كاهش آلايندگي به بخش جنوبي ارسال مي گردد و گوگرد همراه با گازوئيل در اين واحدها حذف مي گردد و گازروئيل با استاندارد یورو ۵ تولید می‌شود.

گوگرد جدا شده نيز به صورت گرانول به بازار عرضه مي شود. این سطح از تولید مستلزم برخورداری از زیرساخت‌های گسترده و پایدار در حوزه تأمین انرژی و یوتیلیتی است.

ثبات در سیاست‌های انرژی، پیش‌نیاز برنامه‌ریزی پایدار صنعتی است.

این داوطلبان در آزمون الکترونیکی سامانه حکمرانی داده مبنا شرکت کرده و طی مصاحبه تخصصی مورد ارزیابی قرار گرفتند.
گفتنی است، محورهای اصلی ارزیابی عمدتا بر پایه دانش عمومی در حوزه حکمرانی داده به شرح ذیل است: آشنایی با مفاهیم حکمرانی داده‌مبنا و تضمین کیفیت داده‌ها، دانش و بینش در حوزه تحلیل و سواد داده، آگاهی از قوانین، مقررات و اصول اخلاقی مرتبط با داده، ارزیابی تجارب عملی و پروژه‌های مرتبط و سنجش رفتاری داوطلبان اعم از نظم و انضباط مثل حضور به موقع و رعایت وقت.