وی افزود: در دستورالعمل سرپناههای عشایری که در سال ۱۴۰۱ تدوین شده، شرایط مشخصی برای احداث سرپناه در مراتع تعیین شده است؛ از جمله اینکه بهرهبردار باید عشایر واقعی باشد، دارای پروانه چرا باشد و حداقل سرانه مرتع برای هر بهرهبردار حدود ۱۴۰ هکتار باشد.
🔹به گفته وی، بخشی از پروندههای موجود فاقد پروانه چرا هستند و در برخی مراتع نیز تعدد بهرهبرداران یا متراژ مرتع مانع از تهیه طرح مرتعداری شده است.
🔹کاظمی تأکید کرد: اگر طرحهای مرتعداری بهطور کامل اجرا شوند، بسیاری از این تعارضات کاهش خواهد یافت.
