اینجا خبری از میز و صندلی و هوای تمیز نیست؛ خبری از آسایش و محیط کار معمولی نیست. اینجا مردانی هستند که لباس کارشان به لجن آغشته می‌شود، دست‌هایشان با آلودگی سروکار دارد و جان و توانشان را به کار می‌گیرند تا فاضلاب شهر روی زمین برنگردد، شبکه از کار نیفتد و تصفیه فاضلاب، بی‌وقفه ادامه پیدا کند.
ما شاید هیچ‌وقت چهره این آدم‌ها را نشناسیم؛ اما هر روز از نتیجه زحمتشان آسوده زندگی می‌کنیم.
این مردان سختی را به جان می‌خرند تا شهر گرفتار سختی نشود. آدم‌هایی که شاید سهمشان از این همه تلاش، فقط یک خستگی عمیق در پایان روز باشد و یک لباس آلوده که باید دوباره شسته شود؛ اما حاصل کارشان، سلامت و آسایش هزاران نفر است.
به احترام تمام مردان بی‌ادعای صنعت فاضلاب کشور
خداقوت🙌.